نكته‌ها : [ 1 - منظور از « * ( نِعْمَتَ اللَّه ) * » در اين آيه چيست ؟ ] 1 - در اينكه منظور از « * ( نِعْمَتَ اللَّه ) * » در اين آيه چيست ؟ با تفسيرهاى متعددى در كلمات مفسران برخورد مىكنيم كه غالبا از قبيل تفسير به مصداق است ، در حالى كه مفهوم « نعمت اللَّه » آن چنان وسيع و گسترده است كه همه نعمتهاى مادى و معنوى را شامل مىشود و حتى وجود شخص پيامبر ص را . در روايات اهل بيت ع مىخوانيم كه منظور از نعمت اللَّه همان نعمت وجود ائمه و رهبران معصوم است . در روايتى از امام صادق ع مىخوانيم نحن و اللَّه نعمة اللَّه التي انعم بها على عباده و بنا فاز من فاز : « به خدا سوگند نعمت اللَّه كه خداوند به وسيله آن بندگانش را مشمول لطف خود قرار داده مائيم ، و سعادتمندان بوسيله ما سعادتمند مىشوند » ( 1 ) . روشن است كه سعادت و پيروزى بدون استفاده از رهبرى رهبران راستين امكان پذير نيست و اين از روشنترين نعمتهاى الهى است كه به عنوان بيان يك مصداق آشكار در اينجا ذكر شده است . 2 - در كشاكش نيروى حق و باطل بعضى از مفسران نظر خود را متوجه اين نكته كرده‌اند كه چرا در آيات فوق ، در جمله « * ( يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّه ثُمَّ يُنْكِرُونَها ) * » ، كلمه « ثم » كه معمولا براى عطف كردن توام با فاصله به كار مىرود ، ذكر شده ، و نشان مىدهد در ميان آگاهى آنها نسبت به نعمتهاى الهى و سپس انكار كردن فاصله اى بوده است ، و گفته‌اند كه هدف از اين تعبير بيان اين نكته است كه سزاوار اين بوده آنها

--> ( 1 ) نور الثقلين جلد 3 ص 72 .